Koniczyna polna (Trifolium arvense)

Koniczyna polna osiąga wysokość od 8 co 30 cm. Łodyga jest wzniesiona, kosmato owłosiona.
Liście trzylistkowe, równowąskopodługowate, brzegiem drobnoząbkowane. Kwiatostan stanowi główka walcowata. Kwiaty są drobne, motylkowate. Korona krótsza od ząbków kielicha. Kielich o rurce wewnątrz nagiej. Kwiaty początkowo mają kolor biały, później czerwonawy.

Koniczyna polna jest podobnie jak borówka czarna rośliną znaną od dawna w medycynie ludowej. Obserwuje się też obecnie renesans zainteresowania tą rośliną. W każdym razie można stwierdzić, że w przypadku biegunki letniej odwar z koniczyny odnosi skutek nawet wtedy, gdy wiele innych środków zapierających zawodzi.

Przepis na odwar:

Ziele koniczyny polnej (HerbaTrifolii arvensi)

2 łyżeczki ziela zalać szklanką zimniej wody, zagotować, zestawić z ognia i pozostawić krótko do naciągnięcia (1 do 2 min.) . Przy biegunce pić małymi porcjami przez cały dzień.

Koniczyna polna stosowana jest także w homeopatii, najczęściej w niskich stężeniach (D1 do D3), jako lek przeciw biegunkom i nieżytowi żołądka.

Występowanie:

Koniczyna polna jest pospolita na obszarze całego kraju. Jest to roślina ciepłolubna. Unika wapienia. Występuje na polach, nieużytkach, piaskach.

Okres kwitnienia: od czerwca do sierpnia

Aby dodać komentarz zaloguj się. Jeśli nie masz konta, załóż je sobie.
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.

Powered by AkoComment 2.0!