Chleb świętojański (Semen Ceratoniae)

To suszone owoce drzewa świętojańskiego uprawianego na Bliskim Wschodzie i w rejonie śródziemnomorskim. Są tam one używane jako środek na biegunkę. Niegdyś stosowano 10-procentowy odwar z chleba świętojańskiego. Dzisiaj dostępne są gotowe preparaty z wysuszonych i zmielonych owoców.

Bierze się zazwyczaj 30 g takiego preparatu i rozpuszcza go w 0,5 litra wody, herbaty lub mleka. Miksturę tę należy pić w małych porcjach przez cały dzień. Stosuje się ją co prawda głównie w pediatrii, ale pomaga również osobom dorosłym.

Dodatkowe informacje:

Jest wiecznie zielonym drzewem o wysokości do 15 m i skórzastych parzystopierzastych liściach. Pochodzi z Azji Mniejszej, obecnie jest uprawiany także w Grecji, Włoszech, Hiszpanii, Izraelu i na Cyprze. Owocem są czarno brązowe, płaskie strąki o długości około 20 cm. Brzegi strąków są poskręcane. Legenda głosi, iż Jak Chrzciciel żywił się na pustyni strąkami ceratonii, stąd powstała druga nazwa dla tej rosliny: "chleb świętojański".

Jadalne strąki są wyścielone brązowawym, miękkim miąższem zawierającym około 50% cukrów (wśród nich mannoza), 6% białka, witaminy i składniki mineralne. Smak strączków przypomina smak czekolady. Zarodek nasion zawiera bardzo dużo białek (60%).

Miąższu ceratonii używa się do wytwarzania syropu przeciwkaszlowego. Jest on także przerabiany na mąkę wykorzystywaną do wypieku chleba, ciastek i wyrobu podobnego do czekolady (uważanego za zdrową namiastkę czekolady, w handlu występująca pod nazwą "carob"). Miąższ ceratonii stanowi też produkt do wyrobu paszy dla zwierząt domowych, stanowią też w niektórych krajach rezerwę na wypadek głodu.

Nasiona szarańczynu dostarczają gumy spożywczej. Przerabia się je także na mąkę bezwęglowodanową do wypieku pieczywa dla cukrzyków.

Aby dodać komentarz zaloguj się. Jeśli nie masz konta, załóż je sobie.
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.

Powered by AkoComment 2.0!