Czynnik „antywrzodowy” kapusty

Od kapusty będziesz ... ?

W roku 1950 amerykański badacz G.Cheney odkrył substancję, która w większych ilościach występuje tylko w kapuście. Z uwagi na jej leczniczy wpływ na wrzody żołądka i jelit nazwał ją „czynnikiem antywrzodowym” (z ang. Anti-Ulcer-Factor).

Początkowo sądzono, że wspomniana substancja jest nową witaminą i chciano ją nazwać witamina U (od łac. nazwy ulcer = wrzód) . Wkrótce okazało się jednak, że idzie tu o specjalny rodzaj białka (S-metylobromometioninę). Medycyna ludowa już od dawna zna lecznicze działanie liści kapusty i soku z niej. Medycyna akademicka natomiast zajęła się tą kwestią dopiero po odkryciu przez dra Cheneya „ czynnika antywrzodowego”. E.Strehler i K.Hinziker, lekarze z Medycznej Kliniki Uniwersyteckiej w Bernie, wypróbowali działanie soku z kapusty na wybranej grupie pacjentów cierpiących na wrzody dwunastnicy. Po trzech tygodniach, niekiedy nawet wcześniej, zdjęcia rentgenowskie przestały wykazywać obecność wrzodów. Bóle i zgaga, spowodowane chorobą wrzodową, ustąpiły już po paru dniach.

Od dłuższego czasu sok z kapusty znajduje się już w oficjalnym spisie roślin leczniczych. Nadano mu także łacińską nazwę: Succus Brassicae oleraceae – „sok z kapusty warzywnej” .

„Czynnik antywrzodowy” występuje we wszystkich gatunkach kapusty. W praktyce korzysta się najczęściej z kapusty głowiastej. Podczas prób klinicznych zmiksowano dokładnie tę kapustę, po czym dolano do niej wody. Otrzymany w ten sposób sok podawano pacjentom w małych porcjach przed i między posiłkami. Kapusta jest skuteczna także pod innymi postaciami, ale musi być przygotowana metodami pozwalającymi na zachowanie jej pierwotnej wartości. Dotyczy to również soku z kapusty kwaszonej i samej kapusty kwaszonej.

Komuś, kto ma skłonności do wrzodów żołądka czy jelit i chce działać profilaktycznie, wystarczy 1/4 litra soku kapuścianego dziennie. Należy podzielić tę dawkę soku na cztery porcje i pić między posiłkami. W przypadku leczenia istniejących już wrzodów konieczna będzie oczywiście większa ilość soku. Trzeba to jednak omówić z lekarzem, który z pewnością udzieli przy okazji kilku rad dotyczących diety i ewentualnie da również inne zalecenia.

Uwaga:

Przy dłuższym podgrzewaniu kapusty (lub soku z niej), np. podczas duszenia, „czynnik antywrzodowy” prawie zupełnie zanika. Umiejętnie przygotowane potrawy z kapusty mają wprawdzie wysoką wartość odżywczą, zawiera ona bowiem również wiele innych pożytecznych substancji, nie tak wrażliwych na „obróbkę cieplną”, jednakże w potrawach tych nie występuje już ów specyficzny czynnik sprzyjający zwalczaniu wrzodów.

Aby dodać komentarz zaloguj się. Jeśli nie masz konta, załóż je sobie.
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.

Powered by AkoComment 2.0!