Czosnek a cholesterol i tłuszcze we krwi

Czosnek jest jedną z najstarszych roślin leczniczych i przypraw. W starożytnych Chinach, skąd się wywodzi, ceniono go jeszcze przed wynalezieniem pisma, w czasach „legendarnych cesarzy”. Chińscy cesarze poszukiwali wytrwale cudownego środka zapewniającego długowieczność. Nie mogli więc pominąć czosnku.

Medycyna akademicka przez długi czas z rezerwą traktowała ludowe przekonanie o tym, że czosnek przeciwdziała zwapnieniu tętnic i dzięki temu przedłuża życie.

W 1975 roku naukowcy Jain i Konar przeprowadzili serię badań na królikach karmionych czosnkiem i wykazali jednoznacznie, że stopień zwapnienia tętnic był u tych królików o 50% mniejszy niż u innych, które były karmione taką samą paszą, wzmagającą proces wapnienia, ale nie dostawały czosnku.

Niedługo potem Kerekes i Faszt stwierdzili, że czosnek obniża poziom tłuszczu i cholesterolu we krwi człowieka. Powodująca to substancja –allicyna – wzięła swą nazwę od Allium, przyjętej w botanice nazwy rodzaju roślin, do których należy czosnek. Allicyna występuje we wszystkich odmianach tych roślin, jednakże największe jej skupienie stwierdzono w czosnku pospolitym i niedźwiedzim.

Wyciąg z czosnku pospolitego obniżą w szczególności poziom tłuszczów we krwi, które przyczyniają się do wapnienia tętnic, to znaczy tłuszczów o niskim skupieniu (LDL – Low Density Lipoproteine). Zwiększa jednocześnie poziom tłuszczów o wysokim skupieniu (HDL – High Density Lipoproteine), przeciwdziałających wapnieniu tętnic. W taki oto sposób czosnek wywiera wpływ na delikatne mechanizmy regulacyjne organizmu.

Obniżanie poziomu cholesterolu za sprawą allicyny zawartej w czosnku opiera się prawdopodobnie również na tym, że wiąże ona cholesterol znajdujący się w plazmie krwi. Dzięki temu może on być z łatwością wydalony. Wszystko to świadczy o tym, że doświadczenie całych pokoleń ludzkości zostało potwierdzone przez naukę.

Zastosowanie czosnku natrafia często na pewne opory ze względu na specyficzną woń. Zaraz po jego spożyciu zapach wydobywa się z żołądka i ust. Prawdziwe kłopoty pojawiają się jednak trochę później, gdy związki siarki  obecne w czosnku zaczynają wydzielać nieprzyjemny zapach przez skórę i płuca. Dowodzi to zresztą, że substancje czynne przenikają do wszystkich części ciała. Według R.F. Weissa właśnie ta cecha czosnku decyduje o jego skuteczności.

Nie możemy zatem zapobiec temu zjawisku u podstaw, np. przyjmując węgiel w celu związania tych substancji już w jelicie. Z całą jednak pewnością możemy zmniejszyć intensyność zapachu. Przyczyni się do tego częste mycie ciała oraz żucie trybuli, pietruszki czy ziaren kawy. Do tych celów doskonale nadają się też tymianek i mięta.

Kuracja czosnkowa trwa zazwyczaj kilka tygodni. W ciągu dnia przyjmujemy w sumie 2-3 ząbki czosnku w pewnych odstępach czasu. Za każdym razem trzeba go rozdrobnić i wymieszać z mlekiem lub rozsmarować na kromce chleba.
Do dsypozycji mamy również sok wytłoczony ze świeżego czosnku oraz różnego rodzaju specjały, np. czosnkowe wino i likier.
Pigułki czosnkowe zalecane są wtedy, gdy żołądek nie toleruje świeżego czosnku.

Do celów profilaktycznych wystarczy spożywanie odpowiednich dawek czosnku w soboty i niedziele. W większości wypadków lepsze efekty daje czosnek świeży. Jeśli jednka zależy nam na wykorzystaniu antywzdęciowej właściwości olejków czosnkowych, powinniśmy sięgnąć raczej po czosnek podsuszony.

Aby dodać komentarz zaloguj się. Jeśli nie masz konta, załóż je sobie.
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.

Powered by AkoComment 2.0!