|
ABC leczenia specjalistycznego Kierowanie do specjalisty
Ubezpieczeni mają prawo do bezpłatnych świadczeń specjalistycznych udzielanych w poradniach (posiadających kontrakt z NFZ) w ramach ambulatoryjnej opieki zdrowotnej. Świadczenia udzielane są na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub przez innego lekarza specjalistę (mającego kontrakt z NFZ). Ubezpieczony ma prawo wyboru lekarza specjalisty spośród wszystkich lekarzy przyjmujących w poradniach zakontraktowanych przez NFZ.
Do kogo bez skierowania
Skierowanie nie jest wymagane do: stomatologa, ginekologa i położnika, dermatologa, wenerologa, onkologa, okulisty, psychiatry. Kto bez skierowania
Skierowania do specjalisty nie muszą okazywać inwalidzi wojenni i osoby represjonowane, chorzy na gruźlicę, zakażeni wirusem HIV oraz osoby uzależnione od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych - w zakresie lecznictwa odwykowego. Stany nagłe
W stanach bezpośredniego zagrożenia życia lub porodu, wszystkie świadczenia zdrowotne są udzielane bez skierowania. W przypadku nagłych zachorowań lub pogorszenia stanu zdrowia, świadczenie w poradni specjalistycznej winno być zrealizowane w trybie nagłym, czyli w dniu zgłoszenia. Decyzję o przyjęciu pacjenta w takim trybie podejmuje lekarz. Konsultacja i wizyta domowa
W trakcie leczenia pacjent ma prawo poprosić lekarza prowadzącego o konsultację u innego specjalisty tej samej specjalności. W uzasadnionych medycznie przypadkach lekarz specjalista może również odbyć wizytę w domu chorego. Jedna wizyta czy stała opieka
Podczas pierwszej wizyty lekarz specjalista zadecyduje, czy pacjentowi wystarczy jednorazowa konsultacja, czy też konieczne będzie objęcie go stałym leczeniem. Badania diagnostyczne
Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, kierując pacjenta do lekarza specjalisty, obowiązany jest dołączyć do skierowania wyniki niezbędnych badań uzasadniających skierowanie: np. badania krwi (hematologiczne), surowicy krwi (biochemiczne i immunochemiczne), badania moczu, kału, mikrobiologiczne, badania układu krzepnięcia, elektrokardiograficzne (EKG), ultrasonograficzne (USG) jamy brzusznej i zdjęcia RTG (w określonym zakresie). Dodatkowe badania diagnostyczne zleca lekarz specjalista. Lekarz specjalista, do którego skierowanie nie jest wymagane, sam zleca wszelkie potrzebne mu badania diagnostyczne. Wszyscy specjaliści zlecają wykonanie badań, które są niezbędne do rozpoznania choroby, postawienia diagnozy i prowadzenia terapii. Kto płaci za badania diagnostyczne
Badania diagnostyczne zlecone przez lekarzy posiadających umowy Narodowym Funduszem Zdrowia, finansuje NFZ. Ich koszt mieści się w tzw. stawce kapitacyjnej lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub w koszcie porady lekarza specjalisty. Niektóre badania są łatwiej dostępne i tańsze, inne wymagają wysokospecjalistycznej aparatury, przez co są znacznie droższe. Za żadne z nich pacjent nie płaci, o ile wykona je na pisemne zlecenie lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. O potrzebie skierowania na badanie decyduje lekarz. Skierowanie musi być wystawione na obowiązującym druku. Rejestracja w poradni specjalistycznej
Rejestracja możliwa jest na podstawie zgłoszenia osobistego, telefonicznego lub za pośrednictwem osób trzecich. Świadczeniodawca wyznacza termin przyjęcia oraz potwierdza ten fakt wpisując pacjenta na listę oczekujących, którą ma obowiązek prowadzić. Godziny otwarcia poradni
Świadczeniodawca umieszcza w widocznym informację o miejscu i godzinach udzielania świadczeń. Wewnątrz poradni powinien być udostępniony harmonogram jej pracy, zasady rejestracji pacjentów, Karta Praw Pacjenta oraz tryb składania skarg i wniosków. Małgorzata Koszur
Rzecznik prasowy Zachodniopomorskiego OW NFZ źródło: NFZ Aby dodać komentarz zaloguj się. Jeśli nie masz konta, załóż je sobie.
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze. Powered by AkoComment 2.0! |
