Wirus grypy

Wirus grypy jest zarazkiem wyjątkowym, bo potrafi zmieniać swą postać najszybciej ze wszystkich znanych wirusów. Przez to niezwykle trudno jest z nim walczyć.

Przyczyną grypy jest wirus z rodziny Orthomyxoviridae. W przeciwieństwie do innych mikroorganizmów (bakterii, grzybów, pasożytów) wirus nie ma budowy komórkowej.

W zasadzie nic nie potrafi robić samodzielnie: nie oddycha, nie pobiera pokarmu, nie rozmnaża się. Potrafi jednak świetnie wykorzystywać w tym celu komórki zaatakowanego organizmu. Zmusza je do powielania własnej informacji genetycznej, a także do produkcji białek niezbędnych do... zakażania kolejnych komórek.

Większość wirusów ma określony kształt, tymczasem wirus grypy jest zmiennokształtny. Może być okrągły, wydłużony, zagięty.

Naukowcy wyróżniają trzy główne typy wirusa - A, B i C i co najmniej kilkanaście odmian. Odmiany te związane są z występującymi na powierzchni wirusa białkami: hemaglutyniną (HA) i neuraminidazą (NA). Dzięki hemaglutyninie wirus przyczepia się i wnika do komórek nabłonka górnych dróg oddechowych (gardło, krtań, tchawica). Neuraminidaza zaś zmniejsza lepkość śluzu, przez co ułatwia zarówno przyczepianie cząstek wirusa, jak i przenoszenie zakażenia na niższe piętra układu oddechowego (rozrzedzony śluz łatwiej spływa w głąb oskrzeli). Bierze też udział w uwalnianiu z zakażonej komórki potomnych cząstek wirusa.

Najcięższe zachorowania wywołują wirusy typu A, które występują także u różnych gatunków zwierząt. To właśnie w organizmach zwierząt wirus A co jakiś czas zmienia się tak bardzo, że "przeskakując" z powrotem na człowieka, wywołuje ciężką chorobę. Ostatni taki przypadek miał miejsce w 1997 r. w Hongkongu, gdzie serię zachorowań wywołał wirus grypy spotykany do tej pory jedynie u ptaków.

Wirusy typu A są odpowiedzialne za większość tzw. pandemii, czyli ogólnoświatowych epidemii. Pierwszą pandemię grypy opisano w 1580 r. W ciągu kilku miesięcy spustoszyła ona Azję, Afrykę i Europę. W 1889 r. na grypę zachorowało prawie 40 proc. ludności świata. Najbardziej krwawe żniwo zebrała jednak tzw. grypa hiszpanka; w latach 1918-19 pochłonęła ona ponad 20 mln ofiar - więcej, niż poległo w czasie I wojny światowej.

Wirusy typu B zarażają wyłącznie ludzi i ograniczają się zazwyczaj do jednego rejonu geograficznego. Wirusy typu C, występujące u ludzi i świń, wywołują zazwyczaj lekkie lub bezobjawowe zakażenia.

 Małgorzata T. Załoga, Aleksandra Stelmach

źródło: gazeta.pl

Aby dodać komentarz zaloguj się. Jeśli nie masz konta, załóż je sobie.
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.

Powered by AkoComment 2.0!